/ 2 نظر / 11 بازدید
مهدی

Family likeness has often a deep sadness in it. Nature, that great tragic dramatist, knits us together by bone and muscle, and divides us by the subtler web of our brains; blends yearning and repulsion; and ties us by our heart-strings to the beings that jar us at every movement. هیچکاریش هم نمیشه کرد

کوثرم

میدونی به نظرم مهارت آدمایی که با هم در ارتباطن خیلی مهمه که مثلا بتونن این شکاف رو اندازه یه جوی کم بکنن یا مثل یه گسل بزرگ بشه که با جر خوردن هم نشه ازش رد شد خیلی وقته نوشته هاتو میخونم اما چراغ خاموش! امروز منم تصمیم گرفتم تو فضای مجازی بنویسم خوشحال میشم سر بزنی